Kontemplacyjna uczta

Wino, które jest bohaterem dzisiejszego tekstu to trunek wyjątkowy. Powstaje w rejonie Veneto we Włoszech i nazywa się go młodszym bratem amarone. Bije w nich bowiem to samo serce – podsuszane na słońcu winogrona, które najpierw stworzyły amarone, a potem uszlachetniły valpolicellę, bo o niej dziś wam opowiem. A wszystko dzieje się w winnicy Ca’Botta, gdzie wina powstają w opatentowanym zbiorniku. Brzmi jak baśń…

Region Veneto to jeden z najbardziej płodnych winiarsko regionów Włoch rozciągający się od jeziora Garda po Adriatyk, zamknięty od północy łańcuchem ośnieżonych Alp. Według statystyk produkuje się tutaj najwięcej włoskiego wina na całym półwyspie Apenińskim. Stąd pochodzą: musujące prosecco, rześkie soave, owocowa valpolicella i potężne amarone.

Tenuta Ca’Botta zlokalizowana jest w malowniczych okolicach Werony, w ramach apelacji DOC Valpolicella. Parcele winnicy obejmującej zaledwie 20 ha zlokalizowane są na znacznej wysokości pomiędzy 350 a 550 m n.p.m. na stromych zboczach schodzących w dół do doliny Squaranto. Dzięki takiemu usytuowaniu krzewy winorośli są znakomicie nasłonecznione, co sprzyja szybkiemu dojrzewaniu i koncentracji smaku, silny wiatr naturalnie wysusza skórki, a woda po opadach spływa natychmiast w dół doliny, dzięki czemu winogrona nie kumulują wilgoci. W rezultacie tych procesów winogrona można zbierać później, uzyskując owoce bardziej nasycone, które dadzą mocniejsze wina, bogate w garbniki, o większym potencjale do przechowywania.

Tenuta Ca’Botta to prawdziwie rodzinna włoska winnica – ojciec jako głowa rodziny odpowiada za proces powstawania wina, syn zajmuje się sprzedażą, a córka projektuje etykiety. Mocne, bogate w smaki i elegancko zrównoważone wina Ca’Botty są nagradzane na międzynarodowych konkursach i co roku otrzymują wysokie oceny od takich krytyków wina, jak Luca Maroni i Luca Gardini. Opatentowany zbiornik „Fermentino Ca’Botta” oraz mieszanka tradycyjnych technik produkcji wina, zapewniają wyjątkowe wina. Rodzinna winnica wytwarza wina w trzech liniach: traditional, concept, sparkling, everyday wines i signatures. Zarówno amarone, valpolicella jak i rosso verona czy wina białe tworzone są z najwyższa starannością.

Każda, sygnowana numerem butelka Tenuta Costa Rossa Valpolicella Ripasso Superiore 2014 wykonana jest z najlepszych winogron (corvina, corvinone, rondinella i croatina) zebranych ręcznie, z zachowaniem starannej kontroli jakości. Winogrona zbierane są od początku września do pierwszego tygodnia października. Następnie są ostrożnie umieszczane w skrzynkach siatkowych i suszone świeżym, górskim powietrzem. Winogrona tracą 20% masy i w listopadzie tłoczy się z nich sok.

Maceracja i fermentacja odbywa się w zbiornikach ze stali nierdzewnej przy użyciu opatentowanej metody. Maceracja trwa 5 dni w temperaturze poniżej 8 st. C, fermentacja 10 dni w temperaturze poniżej 20 st. C. Po fermentacji suszone wytłoczone winogrona z Tenuta Cajo Amarone Della Valpolicella DOCG są dodawane do wina, a wino jest fermentowane po raz drugi w zbiornikach Fermentino Ca’Botta przez 10 dni w temperaturze poniżej 20 st. C. W rezultacie każda butelka wina powstaje z 1,8 kg świeżych winogron. Po fermentacji wino dojrzewa w beczkach z dębu francuskiego przez 6 miesięcy.

W ten sposób w mojej butelce nr 789 z wyprodukowanych 6 tysięcy znalazłem wino bardzo aromatyczne, złożone i bogate z nutami przypraw, ziół – tymianku, rozmarynu, czarnego pieprzu, owoców leśnych, suszonych śliwek, a także czekolady i dymu. W smaku wyczuwalne dodatkowo wiśnie, aronia i jeżyny. Krągłe, balsamiczne, o miękkich taninach i długim finiszu. Słowem – mistrzowska robota. To wino zostało uznane przez Vivino za najlepsze włoskie ripasso w 2017 roku, Luca Maroni przyznał temu rocznikowi aż 95 pkt. Oprócz tego przywoziło złote medale z Wielkiej Brytanii, Włoch i Niemiec.

Dostępne w ofercie Republiki Wina.

Tak wyjątkowe wino, zwane przez znawców kontemplacyjnym, degustujcie w towarzystwie wielkiej i docenionej książki. Ma na koncie szereg nagród i wyróżnień: Literacką Nagrodę „NIKE 2019”, „NIKE Czytelników 2019”, tytuł „Reportaż Dekady” w plebiscycie czytelników zorganizowanym przy okazji Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego, tytuł „Najlepszego Ebooka Roku 2018” czytelników portalu publio.pl, zajęła drugie miejsce w plebiscycie słuchaczy Programu III Polskiego Radia na „Książkę Roku 2018”.

Pod skromnym tytułem „Nie ma” kryje się wyjątkowa książka Mariusza Szczygła, jednego z czołowych polskich reporterów. Po lekturze książki nabrałem przekonania, że Szczygieł wyciągnął w niej siebie jak nigdy dotąd na pierwszy plan. Nie napisał kolejnego reportażu o ludziach, ale użył ich do opisania siebie. I okazało się, że jako reporter oddał temu gatunkowi przysługę. Tylko że żeby tak pisać, trzeba być dojrzałym człowiekiem.

Więcej o „Nie ma” przeczytacie klikając w obrazek.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s